بیوگرافی استاد هوشنگ ظریف

هوشنگ ظریف

 

در سال 1317 درتهران متولد و پس ازپايان دوره ابتدايي وارد هنرستان موسيقي ملي به سرپرستي شادروان روح الله خالقي گرديد. به سبب علاقه فراوان به تار اين ساز را به عنوان ساز اصلي خود انتخاب نموده و دركلاس استاد موسي معروفي به نوازندگي تار مشغول شد و دروس ديگر موسيقي را نزد روح اله خالقي و جواد معروفي و حسين تهراني و ديگر استادان طبق روال هنرستان تا پايان ديپلم ادامه داد و همواره يكي از بهترين شاگردان بود

 

وي در سال 1337 فارغ التحصيل شد و بلافاصله به استخدام وزارت فرهنگ و هنر در آمد و فعاليتهاي خود را در گروه هاي مختلف شروع نمود از جمله در اركسترموسيقي ملي به رهبري عليمحمد خادم . ميثاق و اكبر حق كردار اركستر صبا به رهبري حسين دهلوي و اركستر بزرگ سازهاي ملي به رهبري زنده ياد مهدي مفتاح به عنوان نوازنده و تك نواز شركت نمود و سپس بعد از چندسال همكاري خود را با گروه هاي كوچكتري كه تشكيل شده بود ادامه داد. هوشنگ ظريف از سال چهل و دو به دعوت استاد حسين دهلوي كه در آن موقع رياست هنرستان موسيقي ملي را به عهده داشتند به تدريس در هنرستان مشغول گرديد و در مدت هفده سال شاگردان زيادي تربيت نموده كه بسياري از آنها در نوازندگي به درجات بالايي رسيده اند او دوره چهارساله عالي را در هنركده موسيقي ملي گذرانده و از محضر استاد علي اكبرخان شهنازي براي فراگيري رديف هاي ايشان و نيز ساير اساتيد در رشته هاي ديگر موسيقي كسب فيض نموده است.هوشنگ ظريف سالهاست كه فعاليت هنري خود را تنها با گروه فرامرز پايور ادامه ميدهد و حاصل اين همكاري كنسرتهايي در كشورهاي آسيايي و اروپايي و آمريكايي بوده است. ازجمله معرفي موسيقي سنتي ايران در 20 دانشگاه آمريكا در سال پنجاه و دو . شركت در فستيوالهاي موسيقي شانكار لعل در هندوستان به سال پنجاه و چهار و فستيوال اينسبورگ در اتريش سال شصت و چهار هوشنگ ظريف علاوه بر نوازندگي تار به نواختن سه تار و تنبك نيز آشنايي كامل دارد وسالها با گروه تنبك نوازان به رهبري استاد حسين تهراني همكاري داشته است علاوه براين در نت نگاري اولين متد نوازندگي تنبك به كوشش حسين دهلوي و همچنين تصحيح رديف آوازي محمود كريمي تاليف شادروان دكتر محمدتقي مسعوديه نقش موثر و شركت فعال داشته است و نيز نوشتن و ويرايش چهار كتاب در مورد استادان لطف اله مجد و جليل شهناز و فرهنگ شريف و ابراهيم سرخوش كه به كوشش انتشارات سرود به چاپ رسيده است

از هوشگ ظريف نوارهاي تك نوازي زيادي موجود است كه از مشهورترين آنها ميتوان از نوارهاي دشتي و اصفهان و چند همنواز با فرامرز پايور ونيز ضبط گوشه هايي از رديف موسيقي معروفي به كوشش كامبيز روشن روان و اجراي دستور مقدماتي تار كتاب اول و دوم هنرستان نام برد

وي داراي مدرك درجه يك هنري معادل دكترا است و هم اكنون در دانشكده موسيقي دانشگاه هنر و هنرستان موسيقي دختران به تدريس اشتغال دارد

 

             

هوشنگ ابتهاج

 

 

   هوشنگ ابتهاج ( سایه) ، فرزند میرزا آقاخان ، در سال 1306 خورشیدی در رشت دیده به جهان گشود و پس از اتمام تحصیلات به اتفاق خانواده به تهران آمد و رحل اقامت افکند .

   وی شاعری غزل سرا و در غزل سرایی همانند دیگر شاعران از خودنمایی و تظاهر به دور بود و در مجامع و محافل ادبی کمتر دیده می شد ، جز با چند تن شاعر که به آنها اعتقادی داشت ، با دیگران شاعران کمتر می جوشید . اغلب در خانه می نشست و غزلی می سرود و گاهی آن را برای مجله ای می فرستاد که چاپ شود .

   در سال 1325 نخستین اثر او به نام « نخستین نغمه ها » به چاپ رسید . سایه بیشتر تحت تاثیر شعر حافظ قرار گرفته و از شیوه ی او پیروی کرده است . دومین اثر او به نام « سراب » در سال 1330 انتشار یافت و در اینجا سایه در کار خود ماهرتر شده و بیشتر توانسته است خصوصیات ذوق و سلیقه ی شخصی را نشان دهد و قطعات این مجموعه هم از جهت قالب شعری و هم از حیث نویی اصالت احساس و ادراک بسیار قابل توجه است ، ولی از این پس سایه شاعر گذشته نیست ، او به یاد مردم میهن خود می افتد و از آنان الهام می گیرد و متوجه می شود که باید هنر خود را از چهار چوب خودخواهی ها خارج ساخته و در خدمت مردم کشور خود بگمارد . و همین کار را می کند ، در این باره خود چنین می گوید :

   « زمانی بود که من هنوز دشمن و دوست خود را نشناخته بودم ، هنوز عشق بزرگم را نیافته بودم ، با دیگران می سوختم ، اما شعر من سراب بود و در پایان آن روزگار نوشتم ، به هنگامی که خروش خشم و فریاد و درد ، در پرده ی دل تو می آویزد . من برای دلم ، برای عشق بیمارم آواز خوانده ام ، به هنگامی که چهره های زرد و شکسته هم میهنان من با اشک و خون آغشته می شود ، من برای گلهای یاس ، برای شبهای مهتابی ، برای خوابها و رویاهای خود شعر سروده ام . شعر همچون ناله ی مرغ شب ، آواز اندوه و پریشانی و شکست شده است و من دیگر نمی خواهم که چنین باشد . من آواز خویش را در این دل تنگ سر خواهم داد و این آرزو را که سرگذشت رنج و رزم پر شکوه انسانهاست ، از میان حصارهای ویران این شب خون آلود به گوش دورترین ستاره ی بیدار آسمان خواهم رساند و چنین کردم . »

   سایه ، دفتر شعر « سراب » را در سال 1330 و « سیاه مشق » را در سال 1332 منتشر می کند و پس از چند ماه اثر دیگری به نام « شبگیر » از او طبع و نشر شد ، و در سال 1334 مجموعه ی شعر دیگرش به نام « زمین » به چاپ رسید . بعد از چاپ دفتر « زمین » به مدت 10 سال از سایه دفتر شعری انتشار نمی یابد ، تا اینکه در سال 1344 به چند شهر شوروی سابق سفر می کند و حاصل این سفر انتشار مجموعه ی شعر « من به باغ گل سرخ » است .

 

                              

 

         

      در این سرای بیکسی کسی به در نمیزند  

 

                                         به دشت پر ملال ما پرنده پر نمیزند

      یکی زشب گرفتگان چراغ بر نمیکند

                                           کسی به کوچه سار شب در صحر نمی زند

      نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار

                                                 دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمیزند

      گذر گهی است بی ستم که اندر او به غیر غم

                                                        یکی صلای آشنا به رهگذر نمیزند

      چه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته ات

                                                 برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمیزند

      نه سایه دارم و نه بر بیفکنندم و سزاست

                                                     وگر نه بر درخت تر کسی تبر نمیزند 

 

حسین دهلوی

                                       

۱۳۳۲: آغاز ساخت اولين قطعات ويژه موسيقي اركسترال ايراني : سبكبال ؛ در شور (حسين دهلوي ).

1333:ادامه ساخت و اجراي قطعات ويژه موسيقي جديد ايراني ، توسط حسين دهلوي ً دوئو سنتور ً درسه گاه (با اجراي فرامرز پايور و داريوش صفوت ). ً شور آفرين ً در ابوعطا براي اركستر .

1336:ً گفتگوي دل ً (حسين دهلوي). تفويض سرپرستي اركستر بزرگ اداره كل هنرهاي زيباي كشور (اركستر تحت سرپرستي صبا) به حسين دهلوي وتعويض نام اركستر به ً صبا ً . انتشار ً دوئو سنتور در سه گاه ً (حسين دهلوي).

ً1337 : كنسرتينو براي سنتور واركستر ، درچهار قسمت ؛اثر حسين دهلوي ، با همكاري ونوازندگي فرامرز پايور

1343: چهار نوازي مضرابي در اصفهان ؛(حسين دهلوي).

1344: بند باز: فانتزي براي تار و اركستر ، براساس قطعه بند باز اثر علينقي وزيري ً ،(حسين دهلوي).

1345: تصنيف قطعه ً سرباز ً براي آواز و گروهي و اركستر (اثر حسين دهلوي ، كلام از ابراهيم صفائي).

1347: پايه گزاري اركستر ايراني تالار رودكي به رهبري وسرپرستي حسين دهلوي.

1349:اجراي صحنه اپراي ً خسرو و شيرين ً (حسين دهلوي).

1350: تعطيل دوره عالي ً هنرستان عالي موسيقي ملي ً و كناره گيري حسين دهلوي انتشار ً آموزش تمبك ً ( به كوشش حسين دهلوي و جمعي ديگر)، با همكاري و راهنمايي حسين تهراني .

1354:اجراي موسيقي توصيفي ً بيژن و منيژه ً در تالار رودكي ،(حسين دهلوي).

1354:انتشار ً سبكبال ؛ در شور، براي اركستر ً (حسين دهلوي).

1355: انتشار مجموعه دوم ً نغمه هاي كودك ً (حسين دهلوي).

1356: ساخت ً سوئيت بيژن و منيژه ً براي اركستر زهي (حسين دهلوي ). انتشار ً شور آفرين (در ابوعطا) براي اركستر ً (حسين دهلوي). انتشار ً چهار نوازي مضرابي در اصفهان ً (حسين دهلوي).

1358: بازنشستگي حسين دهلوي از وزارت فرهنگ وهنر.

1358:به مناسبت درگذشت علينقي وزيري در 92 سالگي : برگزاري مجلس بزرگداشت او بااجراي موسيقي در تالار رودكي (به كوشش حسين دهلوي).

1360: انتشار ً كنسرتينو براي سنتور واركستر ً(حسين دهلوي – فرامرز پايور).

1363: انتشار فانتزي براي تار و اركستر براساس قطعه بند باز ، اثر علينقي وزيري (حسين دهلوي).

1363: انتشار ً بيژن ومنيژه : سوئيت براي اركستر زهي ً (حسين دهلوي).

1364: انتشار ً فانتزي براي گروه تمبك و اركستر ً (اثر حسين دهلوي ، بخش گروه تمبك از حسين تهراني).

1365: انتشار ً شوشتري براي ويولون و اركستر ، براساس اثر ابوالحسن صبا ً (حسين دهلوي).

1368: تجديد چاپ متن ويراسته شده ً آموزش تمبك ً (به كوشش حسين دهلوي ، همكاري حسين تهراني و جمعي ديگر). انتشار ً سرباز: قطعه اي براي آواز گروهي واركستر ً (حسين دهلوي / با كلام ابراهيم صفايي).

1370: انتشار ً بيژن ومنيژه : براي اركستر سمفونيك ً (حسين دهلوي).

1371 : انتشار ً گفتگو با حسين دهلوي – گفتگو با علي تجويدي ً(ناصر حريري). انتشار ً گفتگوي دل : براي آواز واركستر ً (حسين دهلوي).

1372: نخستين اجراء اركستر مضرابي به رهبري حسين دهلوي به همت مركز سرود و آهنگهاي انقلابي و حمايت انجمن موسيقي ايران (مهرماه).

1373: انتشار ً فروغ عشق : براي آواز واركستر ً (حسين دهلوي). انتشار ً نخست گلبانگ مضرابي : براي اركستر مضرابي ً(حسين دهلوي).

                                           

بیوگرافی استاد کیوان ساکت

 

 

                      

کیوان ساکت متولد 1340 در خانواده اي فرهنگي در شهرستان مشهد از همان کودکي با تشويق مادر و پدر خويش به موسيقي و نقاشي پرداخت و در نقاشي شاگردي اساتيدي همچون استاد صادق پور در طراحي – استاد پيراسته در رنگ و روغن و استاد دوّ لّو در آبرنگ را پذيرفت و اولين درسهاي موسيقي را از دائي خويش منوچهر زمانيان در کار گاه موسيقي کودکان و نوجوانان که در آن زمان از سوي صداو سيماي وقت به مديريت مرتضي دلشب در مشهد تاسيس شده بود، فرا گرفت. پس از مدت کوتاهي معلم وي منوچهرزمانيان به دليل ادامه تحصيل از مشهد رفت و مدتي کلاس بدون معلم بود تا اينکه همشهري و دوست دائي وي آقاي حميد متبسم که در آن زمان در دانشسراي هنر تهران موسيقي تحصيل می کرد در يک تابستان براي بازديد خانواده به مشهد آمد و همزمان در کارگاه موسيقي به تدريس مشغول شد و حدود 2 تابستان پياپي تا پيش از انقلاب معلم آنجا بود. با پيروزي انقلاب متبسم به مشهد نقل مکان کرد و دوستي وي با ساکت عميق و صميمي شد ولي پس از چند مدت وي دوباره به تهران و سپس به خارج از کشور مهاجرت کرد و از آن زمان پس ساکت تار را نزد خويش فرا گرفت و دراين ميان ملاقاتهاي کوتاهي با هنرمندان: محمد رضا لطفي- حسين عليزاده و هوشنگ ظريف داشت . در سال 1369 به دعوت هنرمند گرامی پرويز مشکايتان به گروه عارف دعوت شد و حاصل اين همکاري آثاري است نظير – افشاري مرکب و افق مهر و وطن من با صداي ايرج بسطامي و مقام صبر با صداي عليرضا افتخاري . و کنسرتهاي متعددي در داخل و خارج از ايران . وي در سال 1357 گروه وزيري را تاسيس کرد و از آن زمان تاکنون آثارزيادي را با اين گروه در داخل و خارج از کشور اجرا کرده است.

ساکت تا کنون دوازده جلد کتاب براي آموزش تار و سه تار تاليف کرده که عبارتند از :
1- شيوه نوين آموختن تار و سه تار در 5جلد
2- سبکبال 18 چهار مضراب براي تار و سه تار
3- ده تمرين 10 اتود براي تار و سه تار
4- حرکت دائمي 20 تمرين مفيد براي تار و سه تار
5- چرخ نيلوفري 20 تمرين مفيد براي تار و سه تار
6-هشت آهنگ معروف جهان
7- با موج تا کرانه (مجموعه ای برگزیده ای از آلبوم های شرق اندوه و شبی با خورشید)
8-در سایه سار بید (پانزده چهارمضراب ابتدایی برای تار و سه تار)
که اغلب آنها بار ها و بارها تجديد چاپ شده است.

آثار موسيقيايي ساکت که به صورت CD و کاست عرضه شده اند عبارتند از :
1- جامه دران تکنوازي تار و تنبک در اصفهان شور و چهار گاه
2- سبکبال اجراي 18 چهار مضراب نوشته شده در کتاب سبکبال
3- اي وطن بازسازي و اجراي برخي آثار استاد وزيري
4- آشنايي با آواز دشتي اجراي برخي درس هاي دفتردوم شيوه نوين آموختن تارو سه تار
5- فسانه اجراي ابو عطا و راست پنجگاه با ارکستر وزيري با صداي ايرج بسطامي
6-ديدارشرق وغرب(مرغ سحر) اجراي مرغ سحر با ارکستر تنظيم ساکت با صداي فاضل جمشيدي و نيز اجراي 8 آهنگ معروف جهان از ساخته هاي مشاهير غرب با تارو همراهي پيانوي مازيار حيدري
7- قاصدک تکنوازي سه تار به همراهي دکلمه شعر توسط ژاله صادقيان از آثار 7 شاعر معاصر
8- شرق اندوه اجراي تار و ارکستر زهي در دو بخش نخست : ايراني و سپس: موسيقي دورانهاي مختلف غرب با همکاري امير نيک بين – نويد مصطفي پور و بهنام ابوالقاسم.
9- بي کاروان کولی : اجراي آثاري از ساخته هاي ساکت با ارکستر وزيري باصداي ايرج بسطامي در مايهُ شوشتري و شور.
10- شبی با خورشید (شرق اندوه 2)
11- آنسوی آب و گل
همچنين آهنگسازي و ساخت و اجراي ده برنامه به سبک گلهاي جاويدان به نام نغمه هاي جاويدان به سفارش واحدموسيقي صدا و سيما با دکلمه ي ژاله صادقيان وتکنوازي ساکت وحسن ناهيد (ني) و محمود محمدي (کلارنيت )و سينا جهان آبادي (کمانچه ) و بااجراي ارکستر وزيري و صدابرداي آقاي صابر و خانم بخشايش و صداي سالار عقيلي – رضا رضايي – محسن روح افزا – امير تفتي و فاضل جمشيدي . همچنين ساخت وبيش از صد برنامه 15 دقيقه اي به نام قول و غزل همراه اجرا با سه تار خود در راه شناخت و تجزيه و تحليل رديف موسيقي ايراني به دو روايت يکي آنچه خود در کتابهاي خويش نگا شته و دوم روايت ميرزا عبدالله.

                          

فریدون مشیری

فریدون مشیری

درسال1385 درتهران دیده به جهان گشود. سالهای ابتدایی را در تهران گذراند. و سپس به دلیل ماموریت اداری پدرش به مدت هفت سال در مشهد زندگی کرد. در خانواده او همیشه زمزمه ی اشعار فردوسی و حافظ وسعدی به گوش میرسید. وی انشاهای مدرسه را به نظم در می آورد. پس از بازگشت از مشهد دوره ی دبیرستان را در دبیرستان دارالفنون و ادیب گذراند. در آن سال ها دفتری از غزل های عاشقانه فراهم آورد. او در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به تحصیل در رشتهی روزنامه نگاری پرداخت.

مشیری کار در مطبوعات را از سال 1332 تاسال 1351 ادامه داد و بیتر به تتنظیم صفحه ی شعر و ادب مجله ی "روشن فکر" را به عهده داشت.

از سالهای جوانی شعر نو را در قالب های نیمایی با نگاهی تازه و نو به طبیعت آغاز کرد. نخستین کتاب شعر او با نام تشنه ی توفان در سال 1334 وآخرین آن در سال 1379 منتشر شد.

دلبستگی بزرگ مشیری علاوه بر شعر به موسیقی و به خصوص موسیقی ایرانی بود.او در سال های 1350 تا 1357 عضویت در شورای موسیقی وشعر رادیو را پذیزفت و در کنار هوشنگ ابتهاج سیمین بهبهانی وعماد خراسانی در تلفیق شعر و موسیقی و غنی سازی برنامه های (گلهای تازه ) رادیو ایران سهمی بسزا داشت.علاقه ی به موسیقی در مشیری به گونه ای بود که هر بار صدای سازی را میشنید دستگاه ردیف و گوشه ی آن را میشناخت. مرحوم دکتر عبدالحسین زرین کوب گفته است: فریدون مشیری با زبان ساده و روشن گلمه به کلمه با ما حرف را تصویر می کندکه هیچ میل ندارد خود را در پناه جبهه ی خاصی مکتب خاصی و دیدگاه خاصی از اهل هنر عصر جدا سازد.بی ریا عشق را میستاید و ایران را که جان او به فرهنگ آن بسته است دوست میدارد.

وی در بامداد 1379 در تهران چشم از جهان فرو بست.

روانش شاد

                              

بیوگرافی حسین تهرانی

حسین تهرانی

 

در سال ۱۲۹۰ در تهران متولد شد . از کودکی به نواختن ضرب علاقه وافری داشت و همین امر ، عاقبت او را استاد بی نظیری در نواختن تنبک و شاگردان بزرگی را تربیت کرد که هر یک خود ، استادی شدند .

حسین تهرانی ، نواختن ضرب را ، نزد استادانی مثل : رضا روانبخش ، مهدی قیاسی ، کنگرلو و اسماعیل که در نواختن این ساز تبحر داشتند ، فرا گرفت و با سبک و سیاق نواختن آنان آشنایی کامل پیدا نمود و در سال ۱۳۱۸ با استاد ابوالحسن صبا آشنا شد و نکات بسیاری را از این استاد بی جایگزین فرا گرفت .

یک سال پس از این تاریخ که رادیو تهران گشایش یافت ، همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و در سال ۱۳۲۳ به مدرسه موسیقی علینقی خان وزیری رفت و تدریس نواختن تنبک را در این مدرسه به عهده گرفت و کار خویش را تا سال ۱۳۲۸ که هنرستان موسیقی ملی به همت شادروان روح اله خالقی شروع به کارکرد ، ادامه داد .

استاد حسین تهرانی ، برای اولین بار گروه تنبک نوازی را تشکیل داد و برای آنها قطعاتی را تنظیم کرد که خود موجب پیشرفت هنرجویان می گردید .

استاد حسین تهرانی ، دستوری برای آموزش ضرب تدوین کرد که پوست تنبک را از لحاظ طنین صدا به سه قسمت میکرد و با انگشت گذاری روی « ناحیه مرکزی » ، « ناحیه میانی » و « ناحیه کناری » هنرجویان توانستند به آسانی فرق صوتی و طنین این سه نقطه مختلف را متوجه شوند .

تهرانی برای ۱۰ انگشت مجموع دستان راست و چب اعتبار خاصی قائل بود و تاکید داشت که نوازنده تنبک باید از هر کدام این انگشتان در جای خود به موقع بهره گرفته و از آن استفاده نماید . اصولا امر نواختن ضرب با دستورات این استاد بی نظیر به اوج اعلای خود رسید به خصوص « ریز پلنگ » که شاگردان وی مثل امیرناصر افتتاح در نواختن آن تبحر داشت ، حسین تهرانی توسط شادروان روح اله خالقی به برنامه « گلها » دعوت شد و او با این برنامه مشغول همکاری شد . زنده یاد استاد حسین تهرانی به نواختن ضرب در موسیقی ایرانی اعتبار فراوان بخشید .

او سرانجام در اسفند ماه ۱۳۵۲ پس از یک بیماری ممتد چشم از جهان فرو بست .

روانش شاد